In West- en Centraal-Azië komen slechts drie soorten hyacinten van nature voor. De eerste soort is Hyacinthus litwinowii , gevolgd door Hyacinthus transcaspicus en ten slotte Hyacinthus orientalis .
Hyacinthus orientalis is nog steeds de meest gebruikte hyacintsoort ter wereld, omdat hij ideaal is voor snijbloemen, tuinen en potplanten. Deze soort werd al in 1562 vanuit Turkije geïmporteerd en als curiositeit in botanische tuinen gekweekt.
Vooral in de zeventiende en achttiende eeuw werden enorme bedragen betaald voor hyacintenbollen – vergelijkbaar met de tulpenmanie. Er bestonden zelfs variëteiten met dubbele bloemen, die tegenwoordig nog maar zelden voorkomen. Destijds waren er meer dan 2000 verschillende hyacintenvariëteiten. Tegenwoordig worden er nog maar een paar door bollenkwekers geteeld.
Tot welke plantenfamilie behoort de hyacint?
De hyacint behoort tot de plantenfamilie Hyacinthaceae . In de 18e eeuw nam de belangstelling voor hyacinten enorm toe, wat leidde tot speculatieve handel – vergelijkbaar met de tulpenmanie een eeuw eerder.
De naam hyacint komt van een oude Griekse naam en werd onder andere door Homerus gebruikt. Volgens de legende is de bloem ontstaan uit het bloed van Hyacinthos , die per ongeluk werd gedood door de god Apollo.
Kenmerken van hyacinten
Geurende hyacinten zijn enorm populair, zowel in de tuin als in potten. In de tuin komen ze het best tot hun recht wanneer ze in hele perken of borders met dezelfde kleuren worden geplant.
Ze worden veelvuldig gekweekt als snijbloemen en als potplanten. De bloemstelen worden ongeveer 15-30 cm hoog en komen voor in verschillende kleuren: blauw, roze (licht en donker), wit, crème en geel.
De bloemen zitten dicht opeen langs de stengel en vormen een compacte bloemstengel. Hyacintenbollen bloeien meestal het best in hun eerste jaar; daarna produceren ze vaak minder en lossere bloemtrossen.
Let op: sommige mensen met een gevoelige huid kunnen huidirritatie ondervinden bij het hanteren van hyacintbollen. Draag indien nodig handschoenen.
Wanneer plant je hyacintenbollen?
Plant hyacintenbollen van begin tot midden herfst, op een diepte van ongeveer 15 cm en met een tussenruimte van circa 20 cm. Na het planten kunt u een laag compost of goed verteerde koemest aanbrengen.
Na de bloei kunt u wat meststof toevoegen. Buiten is water geven meestal niet nodig, maar in potten moeten de bollen tijdens de groeiperiode vochtig gehouden worden.
Hyacinten zijn niet erg vatbaar voor ziekten of plagen, maar bij te veel vocht kunnen de bollen gaan rotten.
Let op: speciaal geprepareerde bollen voor het opkweken binnenshuis bloeien vaak niet als ze na het planten niet voldoende kou en duisternis hebben gekregen.
Hyacinten kweken en verzorgen
Hyacinten geven de voorkeur aan een zonnige of halfschaduwrijke standplaats, maar ze gedijen niet goed in diepe schaduw. Ze kunnen zowel binnen als buiten worden gekweerd, in potten of direct in de volle grond. Het is belangrijk om te zorgen voor goed gedraineerde grond, zodat overtollig water gemakkelijk kan weglopen en de bollen niet in natte omstandigheden blijven staan.
Hyacintenbollen worden in de herfst geplant, op een diepte van ongeveer 15 cm en met een tussenruimte van circa 20 cm tussen elke bol. Na het planten kan compost of goed verteerde koemest aan de grond worden toegevoegd om deze te verrijken. Zodra de planten zijn uitgebloeid, kan een lichte bemesting de bollen ondersteunen. Buiten is extra water geven meestal niet nodig, maar bollen in potten moeten tijdens de groeiperiode regelmatig vochtig worden gehouden.
Hyacinten zijn over het algemeen niet erg vatbaar voor ziekten. Bolrot kan echter voorkomen als de grond te nat is. Voorgeprepareerde bollen die bedoeld zijn voor binnenbloei, bloeien mogelijk niet als ze niet voldoende koude rustperiode hebben gehad.
Hyacinten bloeien doorgaans van het late winter tot halverwege de lente. Om ze al rond Kerstmis te laten bloeien, moeten speciaal geprepareerde bollen in september worden geplant.
Hyacinten: gebruik, verzorging en geschiedenis
Hyacinten zijn zeer geschikt als snijbloemen. Als het vaaswater dagelijks wordt ververst, blijven ze ongeveer een week lang mooi. Hun sterke geur en compacte bloemstelen maken ze een populaire keuze voor bloemstukken binnenshuis.
Na de bloei moeten de uitgebloeide bloemstelen worden afgesneden. Blijf de plant echter water geven en bemesten totdat de bladeren geel worden en vanzelf afsterven. Hierdoor kan de bol energie opslaan voor het volgende seizoen.
Hyacinten in potten zijn een prachtig alternatief voor snijbloemen en vormen bovendien een uitstekend cadeau. Ze kunnen zelfs in de winter tot bloei worden gebracht, wanneer kleur en geur binnenshuis extra welkom zijn.
Voor het kweken in potten buitenshuis, gebruik een pot van minimaal 15 cm diep. Vul de pot met potgrond, bedek met ongeveer 10 cm tuingrond en geef na het planten grondig water. Zet de pot op een zonnige plek. Zodra de bloemen zichtbaar worden, kan de pot naar binnen worden verplaatst.
Voor de teelt binnenshuis gebruikt u een pot van 10-15 cm diep en bedekt u de bollen lichtjes met potgrond. Geef ze water en plaats de pot op een koele, donkere plek, zoals een schuur of kelder, bij ongeveer 4 °C. Na 10-12 weken, wanneer er groene puntjes van ongeveer 2,5-5 cm verschijnen, kunt u de pot in het licht zetten.
Hyacinten kunnen ook in speciale hyacintenglazen worden gekweekt. Vul het glas met water tot net onder de bol. Bewaar het glas op een koele, donkere plaats totdat er wortels en een bloemknop verschijnen, en zet het dan op een lichte plek. Houd er rekening mee dat bollen die in glas worden gekweekt slechts één keer bloeien en na de bloei kunnen worden weggegooid.
Hyacinten kunnen soms omvallen omdat de grootte van de bol het gewicht van de bloemstengel bepaalt. Bollen van maat 15-16 zijn ideaal voor de tuin, omdat ze lichtere bloemtrossen produceren die minder snel omvallen. Om die reden verkoopt Gerven Bulbs bewust geen extreem grote hyacintenbollen, zodat de bloemen rechtop en goed in balans blijven staan.
In het verleden symboliseerde de hyacint vrede, geluk, toewijding en schoonheid. In het christendom werd de bloem gezien als een teken van liefde en geluk en was ze vaak te vinden in kerken en religieuze monumenten.
Er bestaan nog steeds historische hyacinten – oude cultivars uit de 17e, 18e en 19e eeuw. Deze variëteiten hebben vaak lossere bloemstelen en een sterkere geur dan moderne soorten. Voorbeelden zijn 'King of the Blues', 'Chestnut Flower' en 'Lord Wellington'. De bekende historische variëteit 'Gloria Mundi' werd in 1767 in Roemenië ontdekt en is nog steeds verkrijgbaar.